پارسیانجمن: «تاریخِ مختصرِ زبانِ فارسی» نوشتهی دستور(دکتر) محسنِ ابوالقاسمی است. او به سادگی و گزیدگی به پیشینهی زبانِ پارسی که دنبالهی زبانِ پارسیِ میانه که آن نیز به دنبالهی پارسیِ باستان است پرداخته و چنین، گزارشی کوتاه از تاریخِ زبانِ پارسی که از کهنترین زبانهای زندهی جهان است، به دست داده.
در بخشِ نخست که «زبانِ فارسی در دورهی باستان» نام دارد، نویسنده به زبانهای سکایی، مادی، پارسیِ باستان و اوستایی پرداخته و سپس نمونههای از پارسیِ باستان و اوستایی به دست داده است.
بخشِ دوم «زبانِ فارسی در دورهی میانه» نام دارد که در این بخش نویسنده به زبانهای ایرانیِ میانه که آن را به دو بخشِ «ایرانیِ میانهی شرقی» و «ایرانیِ میانهی غربی» (دربردارندهی پهلویِ اشکانی و پارسیِ میانه) بخشبندی کرده، پرداخته است. در این بخش همچنین سخنی از پازند و دبیره رفته و نمونههایی از پارسیگ یا همانِ پارسی میانه نیز داده شده است.
واپسین بخش هم «زبانِ فارسی در دورهی جدید» نام دارد که نویسنده در این بخش زبانهای ایرانیِ نو و نیز پارسیِ دری و دبیره و واژگانِ آن را بررسیده است.
«تاریخِ مختصرِ زبانِ فارسی»ِ دستور ابوالقاسمی را از «این جای» بارگیرید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر