پارسیانجمن: امامعلیِ رحمان، پیشوای تاجیکستان که یگانهفرمانروای پاسدارنده و زندهکنندهی برخی از آیینهای ایرانِ باستان در جهانِ امروز است، به وزیرخانهی فرهنگ دستوری ویژه داده تا چونیِ (کیفیتِ) آموزشِ دبیرهی پارسی که تاجیکان آن را «الفبای نیاکان» میخوانند، در همهی آموزشگاههای تاجیکستان بهبود یابد.
همزمان با روز جهانی محیط زیست، یونسکو در اقدامی برای تقویت شبکه جهانی حفاظت از کره زمین، ۱۴ ذخیرهگاه زیستکره جدید در ۱۴ کشور جهان ثبت کرد.
در بخشهای کویری ایران هرجا را که بنگریم سازههای شگفتآوری را خواهیم دید که به آنها «بادگیر» میگویند. بادگیرها در یزد، کرمان، کاشان، سمنان و بخشهایی از بندرعباس و بوشهر به فراوانی یافت میشوند. برخی بادگیرها طرح و نمایی نوآورانه و دیدنی دارند. اما بادگیری که در سیرجان است، از گونهای دیگر است: دلربا در دیدن، یگانه در ساخت و نشانهای از مهرازی (:معماری) فریبای کویری ایران؛ سازهای که به آن «بادگیر چپقی» میگویند.
پیدا کردن تالاری ۱۴ متری با ۱۰ جفت پایهی گچی، درگاه و کلون در آتشکدهی ویگل، باستانشناسان را به این برآیند رسانده که با فضایی روبهرو هستند که نهتنها در میان آثار ساسانی نمونهای برای آن شناخته نشده، بلکه میتواند نگاه رایج به سازماندهی فضاهای دینی و آیینی آن دوره را دگرگون کند و به چالش بکشد. فضایی که بهگفتهی سرپرست کاوش این محوطه، احتمالا برای نگهداری و دریافت پیشکشها بهکار میرفته، اما هنوز کارکرد دقیق آیینِ در پیوند با آن بهدرستی روشن نیست.
در پهنهی نیلگون خلیج فارس، در مرز میان تاریخ و جغرافیا، نگینی باستانی میدرخشد؛ «دهتل»، این میراثدار شگفتانگیز، رازی ۴۰۰ هزار ساله را در دل خود نهان کرده است. روایت سنگها، که گویا قصهی تاریخ را از گذشتهی این پهنه تا ابدیت بازگو میکند.
پژوهشگران تاریخ تهران به گواهی نقشههای ثبتی و خاطرات نوشتاری محلهی سنگلج، باور دارند مدرسهی طوبی، نخستین مدرسهی دخترانهی تهران در دورهی قاجار بوده و نباید به بهانهی ساختوساز ویران شود، با اینهمه وکیل مالک کنونی سازه ادعا میکند این ساختمان، مدرسهی تاریخی طوبی نیست.
فرش بلوچی خراسان، با نقوش ذهنی، هندسه دقیق، رنگهای اصیل و بافتی ریشهدار در زندگی عشایری، اکنون با ثبت نشان جغرافیایی ملی در تربتحیدریه، گامی تازه برای بازشناسی جایگاه تاریخی خود برداشته است.
