فرنشین ادارهی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تربت حیدریه، در استان خراسان رضوی، از ثبت رسمی درخت اُرُس روستای سریشا در فهرست میراث طبیعی کشور خبر داد و این اثر کهنسال را نمادی از پیوند ناگسستنی فرهنگ و طبیعت آن گستره دانست که با دریافت سند ملی، جایگاه خود را به عنوان یکی از محورهای کلیدی در توسعهی گردشگری زیستمحیطی و نگهبانی از میراثهای طبیعی این شهرستان نشان میدهد.
در سالنمای کشور، نهم شهریورماه به نام «روز قزوین» شناخته میشود. این روز برای ارجگذاری از تاریخ و فرهنگ و نامآوران قزوین است. بهویژه آنکه در سالهایی از سدهی دهم مهی، شهر قزوین پایتخت ایران نیز بوده است و مردمانش همواره به هنرمندی و ساخت صنایع دستی کممانند، آوازه داشتهاند.
اشاره:
عنایت دوستان عالیمقدار به بخش نخست مقاله نوید تازه ای در بازاندیشیِ تاریخ ایران است. در واقع، «شیوۀ اروپا محوری» (Euro-centrisme) یا اعتقاد به «امتناع تفکّر در فرهنگ ایران» روشنگر علل و عوامل این «امتناع» نیست چرا که در تاریک ترین دوره های اروپا در قرون وسطی جامعۀ ایران از مناسباتی برخوردار بود که امروزه «تجدّد» نامیده می شود.۱ از سوی دیگر، گسترش شهرنشینی و تعدّد کتابخانه های بزرگ و سطح مجالس و مناظرات فلسفی در سدۀ سوم / نهم بسیار بیشتر و گسترده تر از اروپای همان عصر بود ۲. در بخش حاضر گوشۀ دیگری از این رنسانس را خواهیم خواند بی آنکه دچار «اینهمانی»گردیم.
در حالی که زمزمههای تصویب لایحهی «کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر» در مجلس به گوش میرسد، باید گفت، تصویب کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای مازندران (خزر)، در مجلس شورای اسلامی، آزمونی حیاتی برای نگاهبانی از منافع ملی است. با استناد به قراردادهای تاریخی ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰، این کنوانسیون نه تنها به تقسیمات ناعادلانه مشروعیت میبخشد، بلکه با نادیده گرفتن حقوق تاریخی ایران، جایگاه حقوقی کشور را در منطقهای استراتژیک به خطر میاندازد.
کاریز (قنات) قصبه گناباد، این شاهکار مهندسی باستانی و سازهی آبی شگفتانگیز جهان، امروز در چنبرهی تهدیدهای انسانی و سوء مدیریتها، در آستانهی فروپاشی قرار گرفته است. سازهای که پس از ۲۵ سده همنوایی با طبیعت، اکنون به دلیل دستدرازیهای انسانی، چرای بیرویه و تغییر کاربریهای مخرب در آستانهی یک فاجعهی تاریخی است. هشدارهای مسوولان میراث فرهنگی گناباد، زنگ خطری جدی برای سرپرستان امر است تا پیش از آنکه فرسایش و نفوذ آلایندهها، این میراث جهانی یونسکو را به دست فراموشی و فروپاشی بسپارد، رویکردی علمی و حفاظتی جایگزینِ سیاستهای کنونی شود.
نمایشگاه مشترک «یک میراث، دو سرزمین» از آثار کندلنگاری تاجیکستان و کاشیکاری ایران بهگونهی همزمان در موزهی عکاسخانهی مجموعه میراث جهانی کاخ گلستان و بهشیوهی برخط در موزهی ملی کشور تاجیکستان گشایش یافت.
سنگنوشتهای هشتخطی از دورهی ایلخانی، در جریان بازسازی ورودی خاوری مسجد جامع نیمور محلات در استان مرکزی کشف شد؛ اثری که به گمان کارشناسان، یک وقفنامهی سنگی است.
