این که زبانی وامواژه داشته باشد به خودی خود نه آکی (عیبی) به شمار میآید و نه ننگی بر دامن زبان مینشاند. در برخورد با وامواژهها نخست باید آنها را بر پایهی سنجههایی دستهبندی کرد. از دید من در یک دستهبندی ساده میتوان وامواژهها را به دو دستهی «خوشخیم» و «بدخیم» بخش کرد.
همزمان با چنار کهنسال روستای قاسمآباد، دو گویش «تُرکی شاهسونی» و «تُرکی سربندی»، و جشنوارهی پرواز کاغذبادها نیز به ثبت ملی رسیدند.
عنایت دوستان عالیمقدار به بخش نخست مقاله نوید تازه ای در بازاندیشیِ تاریخ ایران است. در واقع، «شیوۀ اروپا محوری» (Euro-centrisme) یا اعتقاد به «امتناع تفکّر در فرهنگ ایران» روشنگر علل و عوامل این «امتناع» نیست چرا که در تاریک ترین دوره های اروپا در قرون وسطی جامعۀ ایران از مناسباتی برخوردار بود که امروزه «تجدّد» نامیده می شود.۱
سرپرست پایگاه میراث جهانی تختجمشید با مخالفت آشکار با افزودن (:الحاق) روستای مهدیه به شهر مرودشت، توسعهی گسترهی شهری در حریم درجه ۲ این اثر جهانی را تصمیمی غیرکارشناسی و بهدور از توصیههای یونسکو دانست و نسبت به پیامدهای بلندمدت آن برای وضعیت حفاظتی تختجمشید و جایگاه این اثر در فهرست میراث جهانی هشدار داد.
مدیرکل ثبت آثار ملی و جهانی وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی از ثبت «نان سنگک» در فهرست میراث ناملموس کشور خبر داد و گفت: این نان بهعنوان یکی از اصیلترین و مردمیترین جلوههای فرهنگ خوراکی ایران، پس از گذر از مراحل کارشناسی در شورای ملی ثبت آثار ناملموس به ثبت رسید.
سرپرست گروه کاوش شهرسوخته از کشف مجموعهای کممانند از نشانههای فرهنگی، اجتماعی و گذران زندگی در بیستویکمین فصل کاوشهای این گستره خبر داد و گفت: کشف گونهای متفاوت از یک بازی فکری 4600 ساله، شانهی استخوانی نقشدار، بازماندههای مواد ارگانیک مانند: تخممرغ، پارچه و چرم و گونههای جدیدی از تدفین، افقهای تازهای را برای شناخت ویژگیهای کمترشناختهشده زندگی و فرهنگ مردمان شهرسوخته در هزارهی سوم پیش از میلاد گشوده است.
آیین «منشور کوروش؛ سرمایهی ملی و میراث جهانی» بهکوشش انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، با باشندگی شماری از دوستداران و کارشناسان تاریخ و فرهنگ ایرانی سهشنبه، دهم شهریورماه 2585 در تالار اجتماعات این انجمن برگزار شد.
فرنشین ادارهی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تربت حیدریه، در استان خراسان رضوی، از ثبت رسمی درخت اُرُس روستای سریشا در فهرست میراث طبیعی کشور خبر داد و این اثر کهنسال را نمادی از پیوند ناگسستنی فرهنگ و طبیعت آن گستره دانست که با دریافت سند ملی، جایگاه خود را به عنوان یکی از محورهای کلیدی در توسعهی گردشگری زیستمحیطی و نگهبانی از میراثهای طبیعی این شهرستان نشان میدهد.
در سالنمای کشور، نهم شهریورماه به نام «روز قزوین» شناخته میشود. این روز برای ارجگذاری از تاریخ و فرهنگ و نامآوران قزوین است. بهویژه آنکه در سالهایی از سدهی دهم مهی، شهر قزوین پایتخت ایران نیز بوده است و مردمانش همواره به هنرمندی و ساخت صنایع دستی کممانند، آوازه داشتهاند.
