دره کولپیر، باغ گیاهشناسی زاگرس خرمآباد، و دره تختچو شهرستان پلدختر در فهرست آثار طبیعی کشور ثبت شد.

دره کولپیر، باغ گیاهشناسی زاگرس خرمآباد، و دره تختچو شهرستان پلدختر در فهرست آثار طبیعی کشور ثبت شد.

از تپههای باستانیِ چندهزارساله تا روستاهای سرسبز و یادگارهای تاریخی، البرز گنجینهای از تاریخ، فرهنگ و طبیعت ایران را در دل خود جای داده است. گسترهای که روزگاری زیستگاه مردمان کهن بود و امروز نیز با گوناگونی جمعیت، روایتی زنده از رنگارنگی فرهنگ این سرزمین است.

در دل جنگلهای بلوط دشتبرم کازرون، روستایی خاموش پس از سالها فراموشی دوباره به تاریخ بازگشته است؛ «رویین»، سکونتگاهی رهاشده (:متروک) در گسترهی کوهمره فارس که گورنوشتههای کهن، سفالینهها و بازماندههای باغهای پلکانیاش، از پیشینهای دستکم صفوی و روزگاری پررونق در این پهنهی جنگلی روایت میکنند. این روستای فراموششده در دشت برم، پس از پیدا شدن، شناسایی و مستندسازی شد.

مهارت پخت آش جوشوَره شهرستان قاینات، بهعنوان یکی از جلوههای ارزشمند فرهنگ غذایی و دانش بومی منطقه، بهسبب برخورداری از ارزشهای مردمشناختی و سپردن نسلبهنسل، در فهرست میراث ناملموس کشور به ثبت رسید.
بارگاه شمس تبریزی ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ خورشیدی، با باشندگی شماری از مسوولان، چهرههای فرهنگی و هنری و دوستداران این عارف نامدار ایرانی، در خوی گشایش یافت.

کرانههای ساحلی گیلان، از چابکسر تا آستارا، درگیر تغییر کاربریهایی هستند که به گفته مدیرکل پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان، با پوششهای قانونی و تصمیمهای محلی، راه را بر استفاده عمومی از ساحل بسته و همزمان بخشی از ظرفیتهای تاریخی این نوار ساحلی را در آستانهی نابودی قرار دادهاند.

وزارت میراث فرهنگی، «بارگاه شمس تبریزی» را که بهتازگی ساخته شده و در آستانهی گشایش رسمی است، در فهرست آثار ملی ایران ثبت کرد.

چکیده: شاهنشاهی ساسانیان، یکی از دوران طلایی و پرفروغ تاریخ ایران است که بنیانگذار آن، شاهنشاه اردشیر بابکان، در راستای بازآرایی ایرانزمین و دین زرتشتی از پارس برخاست تا بر اساس خویشکاری خویش، مبتنی بر میراث ارزشمند هخامنشیان و مفاهیم اوستایی، قیام خود را به سرانجام برساند.

بیگمان برگزاری جشن هزارهی فردوسی در مهرماه 1313 خورشیدی یکی از مهمترین رویدادهای فرهنگی ایران در یکسدهی گذشته شناخته میشود. گردهمایی یکصد دانشمند و ایرانشناس بیگانه، به همراه باشندگی شماری از برجستگان دانشگاهی ایران در این کنگره، جلوهای ویژه به آن بخشیده بود و در پیشبرد پژوهشهای شاهنامهشناختی بسیار اثرگذار بود. برپایی جشنی برای هزارمین سال زادروز فردوسی رخدادی بود که هنوز طنین آن به گوش میرسد.
