در زندگی پرسشهایی هست که مثل سوهان، ذهن را در انزوا به خود وامیدارد و صیقل میزند. این پرسشها را نمیشود با هر کسی مطرح کرد؛ چون عموماً عادت دارند رخدادهای باورنکردنی (که زایندهی آن پرسشهاست) را جزو اتفاقات و پیشآمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و باورهای خودشان، سعی میکنند آن را با لبخندی شکاک، تمسخرآمیز تلقی کنند. زیرا بشر هنوز پاسخی برایشان پیدا نکرده و تنهاترین پاسخ، فراموشی پرسشهاست. (وام گرفته از صادق هدایت).
