سنگنوشتهای هشتخطی از دورهی ایلخانی، در جریان بازسازی ورودی خاوری مسجد جامع نیمور محلات در استان مرکزی کشف شد؛ اثری که به گمان کارشناسان، یک وقفنامهی سنگی است.
همدان بیش از سههزار سال دیرینگی تاریخی دارد. این شهر و دیگر شهرها و روستاهای همدان، در دامن کوه بلند الوند، نمادی از پایداری تاریخ و فرهنگ ایران بهشمار میرود و در دل خود انبوهی از رویدادهای تاریخی را نهفته است. همدان همان هگمتانهی کهن است که در باختر ایران و در کنار رشتهکوههای بلند، هزاران سال است که آرمیده و بالیده است. بیسبب نیست که این شهر را «پایتخت تاریخ و تمدن ایران» نام نهادهاند.
بازخوانی یک مقاله
* در فاصلۀ چاپ نخستِ کتاب «آسیب شناسی یک شکست» تا کنون بیش از بیست تن از نویسندگان و پژوهشگران، «کودتا در ۲۸ مرداد» را نفی و انکار کرده اند.
* تبلیغات حزب توده و شکاف عمیقی که مفهوم «کودتا» در ذهن و ضمیر روشنفکران ایران پدید آورد باعثِ «امتناع تفکّر» شد.
* دکتر آبراهامیان ضمن بی توجهی به عللِ انفعال حیرت انگیز مصدّق در روز ۲۸ مرداد و مخالفت او با هرگونه کمکِ مردمی برای مقابله با «کودتاچیان»، عکس چند تانک ارتشی را زینت بخش روی جلد کتابش نموده تا وقوع «کودتا» را در ذهن خواننده «عینیّت» بخشد در حالیکه تانكهائی كه خانۀ مصدّق را ویران كردند، متعلّق به واحدهای نظامی دولت مصدّق بودند.
-«من زادۀ بزرگان،از خاندانِ جم و وارثِ تخت و تاج عَجَمم. من
زنده کنندۀ آن عزّتم که بر باد رفته و روزگار کهن آثار آن را از میان
برده است. من آشکارا کینه خواه آنان هستم و طالبِ انتقامم…
درفش کاویان همراه من است که با آن بر همۀ ملل امیدِ
سروری دارم. به بنی هاشم(منظور آل عبّاس و خلفای عبّاسی)
بگوی پیش از آنکه پشیمان شوید به خلع خود اقدام کنید… از این
پس به حجاز- سرزمین اصلی خود-برگردید و به خوردنِ سوسمار
و چراندن گوسفند بپردازید… من بزودی به نیروی شمشیر و قلَم
بر تخت پادشاهان خواهم نشست.»
ممشاد اصفهانی،شاعر سدۀ سوم هجری/ نهم میلادی[۱]
چنگیز شیخلی از پیشگامان اکتشاف غارهای ایران و غارنوردی، در 99 سالگی درگذشت. چنگیز شیخلی که چندی در بستر بیماری بود، چهارشنبه 28 امردادماه 1405 درگذشت. او را به نام «پدر غارنوردی و غارشناسی ایران» میشناختند.
در یکی از تلخترین روزهای ایران، زمانی که ارتشهای بیگانه در سال 1320 خورشیدی، سرزمین ما را زیر چکمههای خود داشتند، حسین گل گلاب، نام بلند ایران را با سرود جاودانهی «ای ایران»، فریاد کرد و از ماندگاری و مرز پُرگوهر آن سخن گفت. این سرود، جانی تازه در تَن ایرانیان دمید. گل گلاب افزونبر سرودن آن ترانهی میهندوستانه، دانشمندی شناختهشده در گیاهشناسی و دیگر رشتههای علمی بود.
