کرانه‌های ساحلی گیلان، از چابکسر تا آستارا، درگیر تغییر کاربری‌هایی هستند که به گفته مدیرکل پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان، با پوشش‌های قانونی و تصمیم‌های محلی، راه را بر استفاده عمومی از ساحل بسته و همزمان بخشی از ظرفیت‌های تاریخی این نوار ساحلی را در آستانه‌ی نابودی قرار داده‌اند.
ولی جهانی، مدیرکل پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان می‌گوید: سواحل این استان این روزها نه با لرزش زمین بلکه با ضربات مهلک «تغییر کاربری‌های قانونی‌نما» در حال فروریختن است.
به گزارش ایرنا، جهانی، در این باره افزود: آنچه امروز از چابکسر تا آستارا شاهد هستیم، تنها یک ساخت‌وساز ساده نیست؛ بلکه «مرگ خاموش» هویت گردشگری استان است که در سایه‌ی بی‌عملی و گاهی همدستی برخی مسوولان محلی در حال روی‌دادن است.
تراژدیِ تبدیلِ گردشگری به مسکونی
وی افزود: برپایه‌ی مصوبات دولت، حریم و عرصه‌های ساحلی آزاد شده باید با اولویت کاربری‌های همگانی و تفریحی نگه داشته شوند، اما واقعیتِ میدانی با این مصوبات فرسنگ‌ها فاصله دارد و بخش بسیاری از سواحل گیلان، به‌ویژه در نوار رودسر تا چابکسر، قربانیِ ویلاسازی‌هایی شده که نه تنها به‌دور از ارزش افزوده برای اقتصاد محلی‌اند، بلکه با تبدیل شدن به «ویلای دوم» یا «سرمایه‌گذاری راکد»، در عمل سد امکان استفاده همگانی از دریا شده‌اند.
وی ادامه داد: این در حالی است که وقتی از رامسر به سمت بهشهر حرکت می‌کنیم، تفاوتِ آشکار در حفظِ دیدِ ساحلی و کاربری‌های عمومی آشکارا دیده می‌شود؛ اما گیلان وارون این روند را دارد.
فسادِ سیستماتیک
مشاور معاون وزیر سواحل گیلان افزود: وقتی «قانون» ابزار تخلف می‌شود، نکته‌ی هولناک در این ماجرا، نه ساخت و سازهای شبانه، بلکه «رنگ قانونی زدن» به تخلفات است که با افسوس باید گفت بخش بزرگی از این دگرگونی کاربری‌ها با راهنمایی‌های مسوولان محلی، پرونده‌سازی و فرستادن به ادارات کل و استانداری، آراستگی قانونی پیدا کرده است.
ولی جهانی گفت: بسیاری از این ساخت و سازهای غیرمجاز نه به دست بخش خصوصی، بلکه به‌گونه‌ی مستقیم برخی دستگاه‌ها برای کارکنانشان انجام گرفته است و این یعنی کسانی که باید پاسبانِ قانون باشند، خود پیشگامِ قانون‌گریزی شده‌اند.
دفنِ تاریخ زیرِ ویلاهای بتنی
مدیرکل پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان در ادامه گفت: به عنوان کسی که سال‌ها در حوزه میراث فرهنگی گیلان دغدغه‌مند بودم، باید هشداری جدی بدهم چون بسیاری از این سواحل مانند لله‌رود، کیاشهر، قروق تالش، انزلی و امیرآباد لاهیجان تنها پهنه‌های شنی نیستند؛ این‌ها سایت‌های تاریخی و مدفنِ کشتی‌های تاریخی و آثار باستانیِ به‌دست آمده‌ای هستند که از دوره‌ی صفویه نزدیک 400 سال پیش کارهای اقتصادی انجام می دادند که هنوز بخش‌هایی از آن‌ها پابرجا و نیازمند نگاهبانی است.
وی افزود: ساخت و سازهای بتنیِ کورکورانه در حال نابودی این شناسنامه‌های تاریخی گیلان است که هرگز بازگشتی نخواهد داشت و در دوران مسوولیتم، این مساله را به یک «خط قرمز» تبدیل کردم.
وی ادامه داد: نامه‌نگاری‌های بسیار با مقامات قضایی، برگزاری نشست‌ها با مقامات و برگزاری کارگاه های آموزشی برای دهیاران و تدوین طرح‌های جامع پیشگیرانه، تنها بخشی از تلاش‌هایِ مستندی است که در آن دوران انجام شد.
جهانی افزود: اسناد این فاجعه در آرشیو نهادها موجود است؛ مدارکی که نشان می‌دهد چگونه مجوزهای تغییر کاربری، به جای نگاهبانی از ثروت ملی، هزینه‌ی منافع کوتاه‌مدت اشخاص و دستگاه‌ها شده است.
به‌گفته‌ی مدیرکل پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان، آنچه امروز در کرانه‌های گیلان می‌گذرد، نمونه‌ی واقعی «خیانت به آیندگان» است و این حجم از مجوزهای صادره، نه‌تنها بی‌مدیریتی بلکه یک فاجعه برنامه‌ریزی‌شده است و مسوولان باید به این موضوع ورود کنند.
خبرنگار امرداد: سپینود جم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر