۱۰ آذر ۱۴۰۴

میراث‌ربایی به سبک آنکارا؛ از آراز آراز، تا مصادره پورسینا

چند روز پیش رجب طیب اردوغان، رییس‌ جمهور ترکیه، بار دیگر در سخنانی بی‌پایه، یکی از شناخته‌شده‌ترین و نامبردارترین فرزانگان دانشمند ایرانی، پورسینا (ابن‌سینا)، را به تاریخ ترکیه نسبت داد و مردمان کشورش را «وارث» دانش پزشکی «شفابخش» او دانست!

هربار که سخنانی از آن دست را از رییس جمهور ترکیه می‌شنویم، از خود می‌پرسیم: تا چه زمانی باید ادعاهای شگفت‌آور همسایه‌ی ترکیه‌ای خود را تحمل کنیم و دَم برنیاوریم؟ از یاد نبرده‌ایم که چندی پیش طیب رجب اردوغان، رییس‌ جمهور ترکیه، در کنار الهام علی‌اف ،رییس‌ جمهور جمهوری آذربایجان، شعر «آراز آراز» را خواند و ادعاهایی سخیف درباره‌ی آذربایجان ایران بر زبان آورد (1399 خورشیدی). آن زمان پاسخی قاطع و استوار به ادعای او داده نشد. چندی نگذشت که رییس جمهور ترکیه که در غارت میراث تمدنی ما حد و مرزی نمی‌شناسد، مولانا را ترک و نوروز را «جشن تُرک‌ها» وانمود کرد! باز مسوولین ما ترجیح دادند که خاموش بمانند! پیامد ادعاهای اردوغان و سکوت‌های ما، همین شده است که بار دیگر او در سخنانی جنجال‌برانگیز و به‌راستی دروغین، پورسینا را تُرک بداند و بگوید: «ما به‌عنوان وارثان تمدنی بزرگ و جغرافیایی که شفابخشی در ژن‌های آن نهفته است، باید جایگاه خود را بشناسیم و رسالت‌مان را درک کنیم. فراموش نکنیم که ما وارثان لقمان حکیم و ابن سینا هستیم!! ؛ کسانی که پایه‌های علم پزشکی را در غرب بنا نهادند»

این ساز ناکوک به گوش ما آشناست. اعراب نیز مدعی هستند که پورسینا، از بیخ عرب است!! و امروز می‌شنویم که آن دانشمند یگانه‌ی ایرانی مدعی تازه‌ای یافته و رییس‌ جمهور ترکیه او را در شمار مشاهیر «تُرک» قلمداد می‌کند و هم‌میهنانش را وارث «ژن‌های نهفته»ی او برمی‌شمارد!!

از تردستی‌های آقای اردوغان در «تمدن‌سازی» برای هم‌میهنانش سخن چندانی نمی‌توان گفت. آن‌ها درون مرزهای خود هر ادعایی می‌توانند بکنند و راست و دروغ را به هم ببافند. شگفتی از این است که ما خاموش می‌مانیم و پاسخی رسمی و مستدل به وارونه‌گویی‌های او نمی‌دهیم. چگونه ممکن است پورسینا که درون مرزهای فرهنگی ایران زاده شده، دانشمندی ایرانی و فارسی‌زبان بوده است و هیچ‌گاه گام در سرزمینی که امروزه ترکیه خوانده می‌شود نگذاشته است، از نژاد تُرک‌های ترکیه‌ باشد؟ این که دانش پورسینا ستایش شود، البته پسندیده است، اما زادگاه او –ایران- و زبان او –زبان فارسی- را نادیده گرفتن و به کشوری نسبت‌ دادن که در زمان پورسینا (سده‌ی چهارم) هرگز وجود نداشته و مردمانِ نخستین آن سرزمین هیچ‌گاه تُرک نبوده‌اند، ادعایی است که از دید خردمندان، سست و خنده‌آور است.

روشن است که خواست هر ایرانیِ دوستدار فرهنگ و میراث گران‌بهایش این است که دولت ما در چارچوب عُرف‌های بین‌المللی پاسخی شایسته به این ادعای رییس جمهور ترکیه بدهد و او را از «سرقت» میراث فرهنگی ایران بازبدارد. اگر ما سکوت کنیم و خاموش بمانیم هیچ دور از ذهن نیست که اردوغان در ادعاهای دروغین افزون‌تر، دیگر بزرگان و نام‌آوران تاریخ و فرهنگ ایران را به نام کشور و نژاد خود بخواند و باز از «ژن‌های شفابخش» آنان !!) سخن بر زبان آورد!



خبرنگار امرداد: سپینود جم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر