۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴

تأمّلاتی در بارۀ «تجدّدِ آمرانۀ رضاشاه» (۱) - دکتر علی میرفطروس

تجدّد یا «مهندسی اجتماعی» (به تعبیر پوپر) در ذاتِ خود آمرانه است، خصوصاً درجوامعی مانند ایران و ترکیه و تونس و مصر که فاقد ساختارهای نوین اجتماعی بودند  .

فکر «تجدّدِ آمرانه»، زمانی در بین روشنفکران ایران پیدا شد که بخاطر سیطرۀ دو استبداد سیاسی–مذهبی و حضور قاهرۀ دولت های روس و انگلیس بسیاری از آرمان های انقلاب مشروطیّت ناکام مانده بود!

* محمد مردوخ کُردستانی (شاعر و ادیب برجستۀ کردستان) در بیانیۀ بسیار شیوائی به زبانِ فارسی اعلام کرده بود: «از یک سلسله تجاربِ برجسته  ثابت شده که مِفتاح سعادت ایران در دستِ با کفایتِ شخص رضاخان پهلوی است. شخصِ شخیصِ رضا خان را – با اختیارات مطلقه – قائدِ کبیرِ مملکت قرار دهیم».

رستاخیز میهن پرستان - رضا احمدی

بارگیریِ «خطِ پهلوی»

پارسی‌انجمن: «خطِ پهلوی» نوشته‌ی التفاتِ عبدی‌زاده است.