۲۰ فروردین ۱۳۹۹
از پیدا شدن نقشبرجستهی اشکانی تا آسیب به چند بنای تاریخی
خبرهایی که از دستبرد به آثار تاریخی به گوش میرسد و انتشار مییابد، نگرانیهایی را در پی دارد. درست است که جایجای ایران سرشار از یادمانهای تاریخی است و از اینرو نگاهبانی از آنها دشوار است، اما آن آثار میراثهای گرانبهای فرهنگی و تاریخی ما به شمار میروند و باید راهکارهایی برای نگهداری از آنها یافت.ایران زیبای من - آبشار اِما؛ چشماندازی از دو تصویر در یک قاب
از دید جغرافیایی، استان ایلام در شمار کوچکترین استانهای ایران است. اما همان گسترهی کوچکِ مرزی، زیستبومی چهارفصل و جاهایی دیدنی دارد. طبیعت این گستره، نیمه مرطوب و کوهستانی است و رودهای جاری در آن، پُرآب و خروشان. آبشارهای ایلام نیز در سنجش با گسترهی جغرافیایی آن، کم شمار نیستند. بیشتر آبشارهای ایلام در مرکز استان و شهرستانهای آبدانان و درهشهر جای دارند. «ماهوته»، «وه ریز»، «گچان»، «سرتاف» و «ماربره» نام شماری از آن آبشارها است. اما نباید آبشار زیبای «اِما» را نادیده گرفت. «اِما» از دیدنیهای گردشگری استان ایلام شمرده میشود.

عروسکها، افسانهگو و قصهساز
عروسکها پیشینهای همپای شناخت انسان از خود دارند. آنها نهتنها ابزاری برای سرگرمی بودهاند بلکه تاریخ و فرهنگ را سینهبهسینه و شنیداری از نسلی به نسل دیگر بُردهاند و بدینگونه از گسست نسلی و فرهنگی کاستهاند. عروسکها نمایانگر افسانهها و استورههای قومها هستند و یادآور رقصها و آیینها و زندگی روزمرهی مردم. آنها شناخت ما را از فرهنگ کهن و آیینهای گذشتگان افزونی میبخشند و همدمی و حس همذات پنداری را در ما برمیانگیزند.
۱۹ فروردین ۱۳۹۹
اشتراک در:
پستها (Atom)


