پایداری پل بستگی به نگاهبانی و باززندهسازیهای پیوسته دارد. از اینرو، پلها همواره در حال نو شدن و چهره دگرگون کردن هستند. گویی با هر دوره و زمانهای، شکلی دیگر و ساز و کاری همسو با روزگار خود میگیرند. اگرچه ساختار پلهای تاریخی ریشه در گذشتههای دور دارد، اما با باززندهسازیها جانی نو و چهرهای کنونی میگیرند. این ویژگی سبب میشود که پل سازهای زنده و نوشونده دانسته شود. همانند «پل میانراهان» که با همهی زخمهای زمانه و فروریختنهای ناگزیر، هنوز خود را بر روی بدنهای که زندگی دوبارهای از مرمتها یافته، نگاه داشته است.
۱۵ مهر ۱۴۰۰
۱۴ مهر ۱۴۰۰
سیوسه پل اصفهان؛ یادآور شکوه جشنها و آیینها
در روزگارانی که مردمان سدههای دور به مناسبتی و بهانهای جشن برپا میکردند، پلها را دلخواهترین جا برای سپری کردن روزی روشن و شادیآور میدانستند. حافظهی پلهای تاریخی سرزمین ما سرشار از چنان یادهای دوری است. گویی پل، بیش از هر سازهی دیگری، بانگ شادی و سُرور جشنها را به آسمان میرساند! یک نمونه از آن پلهای جشن و شادی، «سیوسه پل» اصفهان است؛ سازهای که در زیبایی و دلانگیری همتایی ندارد.
۱۳ مهر ۱۴۰۰
پل شهرستان؛ کهنترین سازهی آبی زایندهرود
سه کیلومتر دورتر از پل تاریخی و زیبای خواجو، سازهی دیگری دیده میشود که بسیار دیرینهتر از پل خواجو و یکی از کهنترین پلهای تاریخی ایران است. آن سازه را پل شهرستان مینامند؛ درست در بخشی که جی نامیده میشود و اکنون خیابانی به نام مشتاق به آنجا راه میبَرد. از اینروست که پل شهرستان را به نام پل جی نیز میشناسند.

پل خواجو؛ سازهای با بالهای گشودهی عقاب در اصفهان
اگر پل تاریخی خواجو را از بالا نگاه کنیم، سازهای به شکل عقاب بالگشودهای است که پیکر سنگین خود را بر روی زایندهرود افکنده است. شکلی که بدینگونه به پل خواجو داده شده نمیتواند از سر اتفاق باشد و چهبسا بتوان معنایی نمادین برای آن یافت. سر و پیکر عقاب، همان اتاقک شاهنشین پل است و پَرهای پرنده کنگرههایی است که در سرتاسر پل دیده میشوند.
۱۰ مهر ۱۴۰۰
شهریگری (تمدن) ایرانشهر در جهان - گنجینهی آمودریا؛ رازی در دل تپهی باستانی تاجیکستان
پیداست که گسترهی تاریخی و فرهنگی ایران گستردهتر از مرزهای سیاسی امروزی است و گاه بخشی از فرهنگ ایران مانند نوروز بخشهایی از جهان امروز را دربر گرفته است. این پراکندگی و گستردگی نشان از نفوذ فرهنگی تمدن ایرانی در دیگر بخشهای جهان دارد.

پل کلخوران؛ گذرگاهی دیرینه از خشت و سنگ در اردبیل
پیش از آنکه شهر تاریخی اردبیل شکل بگیرد و پارهای از نشانههای تمدن کهن ایران را در دل خود جای دهد، روستایی بنا شده بود که کلخوران نام دارد و اکنون پیوسته به شهر اردبیل است و به نام محلهی کلخوران شناخته میشود. کلخوران چندین سازهی تاریخی دارد و از اینرو توانایی های گردشگری آن چشمگیر است. یکی از آن سازههای دیرینه، پل کلخوران است.
۹ مهر ۱۴۰۰
قاب ها و نقاب های اندیشه در تاریخ ایران (بخش دوم) - دکتر علی میرفطروس
* تحقیقات موجود از جدائی قاطعی كه میان افكار اولیۀ شاعران و متفكران و عقاید دورۀ كمال شان موجود است غافل اند.
* توجه کنیم که «حافظِ قرآن خوان» چقدر از خرابات پیرِ مغان، باربد، نکیسا، سیاوش، کیخسرو، جمشید، فریدون، جامِ جم، مانی، مهر، خسرو، شیرین، آتشکده و زرتشت یاد کرده و چه مقدار مثلاً از شخصیّت های اسلامی، تقریباً هیچ!.

طرح از:کافه لیبرال



