تيـرگـان و آرش

تارنمای پارسـی - تيرگان يکی از جشن‌های ايرانی است که در روز تير از ماه تير برگزار می شود. اين روز برابر است با سيزدهم تير در گاه شمار ايران باستان که هر ماه آن دارای سی روز بوده است، و برابر است با دهم تير در گاه شمار کنونی که شش ماه نخست آن هر ماه دارای سی و يک روز، پنج ماه پس از آنها هر ماه دارای سی روز، و ماه پايانی آن دارای بيست و نه يا سی روز است.

خسرو فروهر: ایران در آستانه جنگی جدید و نیز ورشکستگی بانک ها

راز و رمزهای شاهنامه - مازیار قویدل

همانندیِ ستَم ضحّاکيان با آيين و روش تازيان

در نامهء رستم فرّخزاد به برادرش!

 

    تارنمای دکتر علی میرفطروس - نامهء رستم فرخزاد به برادرش، يکی از درخورنگرش ترين راز و رمزهای شاهنامه را در خود پنهان دارد. راز و رمزهايی که استاد سخن کوشید تا هم سخنش را به گوش ها برساند و هم جانش را از گزند نامردمان دور نگهدارد. 

«اسنادتازهء»!!؟ سازمان سیا درباره 28 مرداد 32 - دکتر علی میرفطروس

صوفی نهاد دام و سرِ حُقّه بازکرد

بنیادِ مکر بافلکِ حُقّه بازکرد

بازیِّ چرخ بشکَندَش بیضه درکلاه

آن کس که عرضِ شعبده بااهلِ راز کرد

فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید

شرمنده رهروی که عمل برمَجازکرد

                  (حافظ)

فــــــردوســـــی

تارنمای پـارســی - حکيم ابوالقاسم فردوسی سخن‌سرای نامی ايران و سراينده شاهنامه پهلوانی مردمی (حماسه ملی) ايرانيان است. فردوسی را بزرگ‌ترين سراينده پارسی گو دانسته‌اند. بر پايه ديدگاه بيشتر پژوهشگران، فردوسی در سال 1479 ايرانی (319 خورشيدی) در روستای پاژ در شهرستان توس استان خراسان ديده به جهان گشود. از ميان سخن های فردوسی دانسته شده‌ است که او يک دهگان (دهقان) و دهگان‌زاده بوده است. دهگان در روزگار فردوسی و در شاهنامه او به آرش (معنی) ايرانی تبار و نيز به آرش دارنده (مالک) روستا يا کارفرمای (رئيس) شهر بوده‌ است. درباره دوران کودکی و جوانی او خود سراينده (شاعر) سخنی نگفته و در بن‌مايه‌های کهن نيز، مگر (جز) افسانه و پندارپردازی (خيال‌بافی)، چيزی به چشم نمی‌خورد. ولی از موشکافی (دقت) در ساختار زبانی و بافت تاريخی - فرهنگی شاهنامه، می‌توان دريافت که او در دوران پرورش و بالندگی خويش از راه خواندن (مطالعه) و ژرف‌نگری در سروده‌ها و نوشتارهای پيشينيان خويش سرمايه کلانی اندوخته که پس از آن (بعدها) دست‌مايه او در سرايش شاهنامه شده ‌است. هم‌چنين از شاهنامه اين گونه برداشت کرده‌اند که فردوسی با زبان تازی (عربی) و ديوان‌های سرايندگان (شاعران) تازی و نيز با زبان پهلوی آشنا بوده‌ است.

روز سيزده به در شـاد بـاد!

روز سيزده به در شـاد بـاد!

تارنمای پـارســی - يکی از آيين های نوروزی ديد و بازديد است. همه کسانِ (افراد) خانواده که به هنگام دگرگونی (تحويل) سال در کنار خوان هفت‌ سين هستند، با آغاز سال نو همديگر را در آغوش می گيرند و با شادباش نوروزی سال خوبی را برای هم آرزو می کنند. پس از آن ديد و بازديدها آغاز می شود که در آن، همه نزديکان، دوستان، و همسايگان برای شادباش نوروزی به ديدار همديگر می روند. در اين آيين، نخست کوچکترها به بازديد بزرگترها می روند. ديد و بازديدهای نوروزی از شور فراوانی به ويژه برای کودکان و نوجوانان برخوردار است. چرا که ارمغان های ويژه نوروزی از سوی بزرگترها به آنها داده می شود.

گاه شمار ايرانی بهترين گاه شمار جهان

نـوروزتـان پيــروز

تارنمای پـارســی - يکی از آيين های نوروزی گذاشتن خوان (سفره) هفت سين است. دست کم هفت چيز از چيزهايی که در اين خوان جای می‌گيرند با بندواژه (حرف) سين آغاز می‌شوند و بيشتر (معمولاً) از گروه زير می باشند: سبزه، سبزی، سپند، سرکه، سرمه، سماغ (سماق)، سمنو، سنبل، سنجد، سنگک، سوسن، سياهدانه، سيب، و سير. اين سين‌ها نمادهايی از نوزايی، باروری، فراوانی، و مانند آنها می‌باشند. چيزهای ويژه اين خوان سمنو و سنبل هستند که در زمان های ديگر سال کمتر يافت می شوند.

در باره خـــرد ایــرانـی

به نام خداوند جان و خرد                 کزین برتر اندیشه بر نگذرد

خـــرد ایــرانـی پایگاه همه دوستداران و دلباخته گان ایران بزرگ است و آرمان های زیر را دنبال میکند:

·         روشنگری و پیکار با دین فروشی و خرافات،

·         بازگشت به کیستی ایرانی،

·         شناساندن تاریخ و فرهنگ ایران بزرگ،

·         پاسداری از کیستی، تاریخ و فرهنگ، و زیست بوم ایران بزرگ.

برای رسیدن به این آرمانها، خـــرد ایــرانـی جستارها و نوشتارهایی از این دست را گردآوری و بازپخش می کند و در این راه به همکاری همه دوستداران ایران بزرگ نیازمند است. شما می توانید با شناساندن این پایگاه به دیگران و فرستادن نوشتارهای خودتان با رایانامه زیر، با ما همکاری کنید.

KheradmandKorosh@gmail.com

ما دوستدار یکپارچگی ایران بزرگ هستیم که دربرگیرنده همه سرزمین هایی است که روزگاری در فرمانروایی ایران بزرگ بودند، و مردم آن سزرمین ها از فرهنگ و شهریگری ایرانی برخوردار بوده و هستند. چرا که از نگر تاریخی و فرهنگی، همه مردم این سرزمین ها ایرانی هستند.

باور داشته باشید که این آرمان دست یافتنی است اگر ما به کیستی خود باز گردیم و بدانیم که چه بودیم و چه داشتیم.