چنگیز شیخلی از پیشگامان اکتشاف غارهای ایران و غارنوردی، در 99 سالگی درگذشت. چنگیز شیخلی که چندی در بستر بیماری بود، چهارشنبه 28 امردادماه 1405 درگذشت. او را به نام «پدر غارنوردی و غارشناسی ایران» میشناختند.
به گزارش ایسنا، چنگیز شیخلی زادهی 1306 خورشیدی در شهر مشهد بود. در سال 1331 دیپلم ادبی خود را دریافت کرد و بهگونهی نامهنگارانه (: مکاتبهای) رشتهی باستانشناسی کمبریج را در سه سال درس خواند. او از 12 سالگی کوهنوردی را از کوه سنگی مشهد آغاز کرد و در امرداد 1324 به قلهی کلکچال و در خورداد 1326 به قلهی توچال و سپس به قلهی دماوند صعود کرد. در امرداد 1326 به هموندی باشگاه «نیرو و راستی»، که یکی از نخستین کلوپهای کوهنوردی ایران بود، درآمد.
نخستین غارنوردی چنگیز شیخلی به سال 1322 خورشیدی در گسترهی حصار برمیگردد. از آن پس او به دنیای شگفت زیرِ زمین دلبسته شد. او در سال 1325 «هیات غارنوردی ایران» را بنیان گذاشت. در همان سالها از سوی سازمان جغرافیایی کشور و فدراسیون کوهنوردی ایران چند برنامه به هیات غارنوردی واگذار شد و بههمراه عبدالواحد خنجی برای نقشهبرداری غارهای گسترهی چهارمحالوبختیاری فرستاده شدند. نقشههایی که آنها فراهم آوردند، چاپ و هماکنون نیز در سازمان جغرافیایی ارتش نگهداری میشود.
شیخلی بیش از 70 سال غارنوردی کرد و از پیشکسوتان این کار و همچنین از شمار کاشفان غارهای ایران بهشمار میآید. او در این دوران بیش از 500 غار را کشف کرد و 16 جلد کتاب دستی در این زمینه نوشت، اما همچنان گمنام بود.
زندهیاد چنگیز شیخلی یکی از پیشکسوتان کوهنوردی بود. او در دههی 30 خورشیدی تنها به غارنوردی پرداخت و نخستین انجمن غارشناسی ایران را بنیاد نهاد. شیخلی بیشتر غارهای افقی را بررسی میکرد. او در دههی 40 بسیاری از غارهای ایران را پیمایش کرده بود.
امرداد - گروه رویداد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر